Διαμάντη Λίτσα

Γεννήθηκε στον Κολωνό. Σχολείο τελείωσε στο Αιγάλεω. Από οκτώ χρονών ξεκίνησε να παίζει ακορντεόν και σε ηλικία 12 χρόνων άρχισε να τραγουδάει και να παίζει σε ένα συγκρότημα δημοτικού τραγουδιού.

Στα 13 είχε την πρώτη της επαφή με τη δισκογραφία όπου σε ένα δισκάκι 45 στροφών είπε το πρώτο της τραγούδι με τίτλο "Ένα δειλινό του Απρίλη" στην εταιρεία Ντο - Ρε.

Στα 14 έκανε ακρόαση μία Παρασκευή για την εταιρεία Μίνως (που τότε λεγότανε Odeon - Parlofon) και τη Δευτέρα υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο. Σε αυτήν την εταιρεία παραμένει σε όλη την διάρκεια της καριέρας της.

Στις αρχές την χρησιμοποιούσαν σαν δεύτερη φωνή για όλους σχεδόν τους μεγάλους καλλιτέχνες της εταιρείας (μία και η φωνή της ήταν ακόμα παιδική). Στα 15 της χρόνια την φώναξε ο Γιώργος Μητσάκης και της έδωσε να πει το τραγούδι "Συννεφιές".

Αυτό ήταν η αρχή και ο σταθμός στην καριέρα της που στην συνέχεια σφράγισε με την ερμηνεία της μερικά από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα τραγούδια του λαϊκού μας τραγουδιού.

Δούλεψε για δύο χρόνια με την Πόλυ Πάνου κάτι που η Λίτσα Διαμαντή αναφέρει σαν "μεγάλο σχολείο".

Στη συνέχεια με το σχήμα Βασίλης Βασιλειάδης, Μπάμπης Τσετίνης, Δημήτρης Ευσταθίου και Μάνος Παπαδάκης γνώρισε τεράστια επιτυχία στις ζωντανές εμφανίσεις της αλλά και στη δισκογραφία.

Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε όταν ο Στέλιος Καζατζίδης την επέλεξε (μετά τον χωρισμό με την Μαρινέλλα) να τραγουδάει δίπλα του στην δισκογραφία. Ακολούθησε η συνεργασία με τους Πυθαγόρα - Κατσαρό στην Νεράιδα. Τότε της έγραψαν το τραγούδι "Δεν υπάρχει ευτυχία". Αμέσως μετά ήρθε το τραγούδι "Νύχτα Στάσου" με τους Πυθαγόρα - Νικολόπουλο.

Η πορεία της Λίτσας Διαμαντή στο χώρο και η λαμπρή καριέρα της την έχει καθιερώσει εδώ και 30 χρόνια σαν μία από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες τραγουδίστριες στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού αλλά και όχι μόνο.